Zestawienie pokazuje, jak zasady łacińskie (prawo ponad autorytetem, prymat sumienia i rozumu, republika wspólnot) zostały zastosowane do religii w dobie Reformacji — oraz jak kontrreformacja i formuła cuius regio, eius religio przywróciły model bizantyjski (jedność przez przymus).
| Aspekt | Model bizantyjski (przed) | Model łaciński (Reformacja) |
|---|---|---|
| Źródło normy | Autorytet i tradycja urzędowa | Norma tekstowa i rozum: Pismo |
| Status wiernego | Podległy, pośrednictwo kapłana | Osoba odpowiedzialna, prymat sumienia |
| Instytucje | Hierarchia i centralizm | Samorządność wspólnot i szkół |
| Etyka | Rytuał i posłuszeństwo | Moralność i rozumność czynu |
| Polityka | Jedność przez ujednolicenie | Jedność przez prawo i umowę |
Porównanie wskazuje na przesunięcie z kultury posłuszeństwa ku kulturze prawa i odpowiedzialności osobistej.