Trzy języki mówienia o łasce

Ta sama treść (dar, wiara, wolna odpowiedź, owoc życia) może być przekazana różnym językiem. Poniżej schemat: opowieść (Ewangelia), język statusu oraz język środowiska/relacji.

Nie musisz być mokry, żeby wejść do morza.
Ale gdy wejdziesz do morza,
nie zostaniesz suchy.

Język opowieści

Ewangelia (przypowieści)

Nie definiuje: pokazuje historię i ruch życia.
Słowa-klucze: ziarno, dom, powrót, winnica, owoc.
Pytanie: co się stało z tym, co zostało dane?

Akcent: dar jest pierwszy, odpowiedź wolna, owoc naturalny.

Język statusu

Status i norma bizancjum

Opis przez: „jest/nie jest”, „mam/nie mam”.
Porządkuje, ale łatwo skręca w formalizm.
Pytanie: czy jest w porządku?

Akcent: kontrola i jednoznaczność; ryzyko: minimalizm.

Język relacji

Środowisko życia łacińskość

Opis przez trwanie w warunkach życia z Bogiem.
Słowa-klucze: klimat, morze, zamieszkanie, kierunek.
Pytanie: jak żyjesz w tym, co otrzymałeś?

Akcent: osoba, wolność i odpowiedzialność; wymaga formacji.

To samo w trzech językach (szybkie porównanie)

Dar	„ziarno / zaproszenie / dom”	„posiadanie łaski”	„środowisko życia”
Wiara	„wejść / odpowiedzieć”	„zadeklarować / spełnić”	„wejść i zamieszkać”
Grzech	„odejść / zamknąć się”	„być poza”	„żyć obok / wbrew relacji”
Nawrócenie	„wrócić / zmienić drogę”	„wrócić do porządku”	„zmienić kierunek życia”
Ocena	„owoc”	„zgodność z normą”	„prawda życia i kierunek”