Kiedy Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy wypowiada słowa:
nie mówi: „ten chleb stał się moim ciałem”. Mówi w języku Paschy:
Jezus nie znosi symboli sederu — On je wypełnia.
Maca to „chleb ubóstwa”: znak wyjścia, pośpiechu i wolności.
Chleb bez zakwasu symbolizuje nowy początek i odcięcie od „starego zaczynu”.
Jezus mówi w sensie semickim:
To On jest prawdziwą Paschą, którą chleb dotąd wskazywał.
Seder zna cztery kielichy: uświęcenia, wyzwolenia, odkupienia i chwały/Eliasza.
Początek liturgii.
Związany z opowieścią o wyjściu z Egiptu.
Pity po posiłku — często identyfikowany jako „kielich po wieczerzy”.
Ten kielich w wielu domach pozostawał pełny i niepity. Czekał na Mesjasza. Był znakiem obietnicy: „Wezmę was za swój lud”.
Paweł i Łukasz zapisują identycznie:
W sederze to moment kielicha Mesjasza. Jezus mówi:
W języku żydowskim:
Najważniejszy moment sederu to chwila, gdy Jezus nie tylko wskazuje na kielich, ale — wbrew tradycji, która go zostawiała nietkniętym — wypija go.
W symbolice żydowskiej ten gest oznaczał jedno:
Bo tylko Mesjasz miał prawo:
Jezus, wypijając kielich, mówi więc:
Jest to jedno z najbardziej jednoznacznych ogłoszeń mesjańskich w całym Nowym Testamencie, zakodowane w symbolice sederu, zrozumiałej dla uczniów.
1. „To jest ciało moje”
⇨ moje ciało jest prawdziwą Paschą,
którą symbolizował chleb.
2. „To jest kielich krwi mojej”
⇨ moja śmierć jest prawdziwym zbawieniem,
które symbolizował kielich Mesjasza.
3. „Wypijając ten kielich mówię wam: JA JESTEM MESJASZEM.”
Jezus wypełnia całą Paschę: